Herinneringen aan mijn uitgevers

Na zijn debuut in 1967 bij J.M. Meulenhoff zou Wieners werk nog verschijnen bij vier verschillende uitgevers: G.A. van Oorschot, De Bezige Bij, Bert Bakker en uiteindelijk Uitgeverij Contact.
Is Wiener een querulant? Is hij werkelijk de onmogelijke man voor wie sommige critici hem houden? Of zijn er andere redenen geweest die hem zo'n grillige weg door uitgeversland hebben doen gaan? En liggen de zakelijke relaties tussen uitgevershuizen en hun auteurs soms even gevoelig als die tussen partners in een persoonlijke verhouding?

'Schrijvers hebben uitgevers nodig, net zo hard als uitgevers schrijvers nodig hebben. aan uitgevers kan men feitelijk alleen ontkomen door geen schrijver te zijn, maar schrijver ís men, of men wil of niet. Schrijver zijn is geen keuze, al denken veel would-be schrijvers van wel; het is een gesteldheid, om niet te zeggen een lotsbestemming, of, zuiverder nog: een gedoemdheid. Bestsellers maken van de nood een deugd, ramsj-boeken maken van het lot een noodlot.'
'