Zeg maar tegen de juf dat ik wat later kom

De pers over Bette Westera s werk:
`Uitermate geschikt om voor te lezen. Als dat tenminste lukt zonder in lachen uit te barsten. Westera is er opnieuw in geslaagd een boek te schrijven voor jong en oud. Leeuwarder Courant
`Westera schrijft oprecht en met originele observaties en humor. Leesgoed`Mooi verteld, meestal grappig en af en toe ontroerend. Leestafel

Sander doet altijd wat zijn vader en moeder zeggen. Hij weet niet waarom, hij doet het gewoon. Vanzelf, zonder erbij na te denken. Op een dag verandert dat. Sander speelt op een springkussen, op een parkeerterrein langs de Franse snelweg. Zijn moeder roept hem, maar hij luistert niet.
`Sander, zegt mama streng. `Trek je schoenen aan en stap in de auto, anders rijden we weg zonder jou.
Sander springt nog één keer naar de andere kant van het kussen en terug. Dan wil hij naar de auto lopen, maar die staat er niet meer. Papa en mama zijn vertrokken. Zonder hem.

Sander grijpt zijn kans. Nu kan hij eindelijk een keer zijn gang gaan, zonder ouders! Hij lift mee met Bert, in een enorme vrachtwagen. Dat is het begin van een groots avontuur. Een avontuur vol schapen, rotsen en kampvuurtjes op het strand.

`Bert, zegt Sander zachtjes, als ze een paar minuten in bed liggen.
`Wat is er?
`Ik heb mijn tanden nog niet gepoetst.
Even is het stil.
Dan begint Bert te bulderen van het lachen.
`Ha ha ha! Waar een mens zich al niet druk om kan maken als hij
midden in de nacht met een kudde Marokkaanse schapen in een
gestolen vrachtwagen op een klip in Bretagne staat.
`Maar mama zegt
`Mama zegt helemaal niks en Bert zegt: mond dicht en slapen!