Wim Distelmans over Een waardig Levenseinde op FAAR
- 19:00 - 20:30
- Bibliotheek Oostende
- gratis
Op vrijdag 6 maart komt topdokter, oncoloog en hoogleraar palliatieve geneeskunde en gepassioneerd filmliefhebber Wim Distelmans spreken over de hernieuwde uitgave van Een waardig Levenseinde op FAAR in Oostende. Iedereen welkom!
Over 'Een waardig levenseinde'
Een waardig levenseinde is ondertussen aan zijn achttiende editie toe. Deze grondig herziene uitgave van dit standaardwerk verheldert de complexe problematiek omtrent het levenseinde in België. Het biedt het beste en meest integrale overzicht en is verrijkt met de recentste ontwikkelingen in de palliatieve zorg en de verschillende levenseindebeslissingen, zoals palliatieve sedatie en euthanasie.
Programma
Zijn optimistische kwaadheid legde jaren geleden de basis voor menselijke palliatieve zorg en een deftige euthanasiewetgeving in ons land. Want een menswaardig levenseinde mag geen privilege zijn. Het is die verontwaardiging en geestdrift om iets te veranderen die elk gesprek met Wim vinnig, vrolijk en kleurrijk maakt. Laat het vuur ook op jou overslaan.
Host: Souad Abihi
Respect voor het zelfbeschikkingsrecht
Een waardig levenseinde is ondertussen aan zijn achttiende editie toe. Deze grondig herziene uitgave van dit standaardwerk verheldert de complexe problematiek omtrent het levenseinde in België. Het biedt het beste en meest integrale overzicht en is verrijkt met de recentste ontwikkelingen in de palliatieve zorg en de verschillende levenseindebeslissingen, zoals palliatieve sedatie en euthanasie. Dit boek gaat uitvoerig in op de werking van LEIF, de diverse LEIF-punten, de LEIF-artsen, LEIF-consulenten het LEIF-plan met zijn LEIF-kaart, de noodconsultatie ULteam en de netwerken palliatieve zorg. Het beschrijft, kortom, waarom België wereldwijd koploper blijft op het vlak van levenseindezorg.
Maar daar blijft het niet bij. Wim Distelmans legt ook overtuigend uit waarom een aanpassing van de euthanasiewet voor mensen met dementie en andere vormen van wilsonbekwaamheid dringend nodig is. Hij doet een voorstel met betrekking tot de ethische regeling voor levensbeëindiging van pasgeborenen met ongeneeslijke aandoeningen (ook bekend als het Gronings protocol). Hij argumenteert uitvoerig waarom de assisenzaak over Tine Nys níet had moeten plaatsvinden. En hij verklaart de opvallende toename van zowel palliatieve sedatie als euthanasie de afgelopen jaren. Ten slotte komt ook de reden waarom de buitenlandse pers altijd zo emotioneel en agressief reageert op de Belgische euthanasiepraktijk aan bod.